از گورخري پرسيدم

از گورخري پرسيدم: ؟ تو

 سفيدي راه راه سياه داري، يا اينكه سياهي راه راه سفيد داري؟
گورخر به جاي جواب دادن پرسيدY

تو خوبي فقط عادت‌هاي بد داري، يا بدي و چندتا عادت خوب داري؟
ساكتي بعضي وقت‌ها شلوغ مي‌كني، يا شيطوني و بعضي وقتها ساكت مي‌شي؟
ذاتا خوشحالي بعضي روزها ناراحتي، يا ذاتا افسرده‌اي و بعضي روزها خوشحالي؟
لباس‌هات تميزن فقط پيراهنت كثيفه، يا كثيفن و شلوارت تميزه؟
و گورخر پرسيد و پرسيد و پرسيد و پرسيد و پرسيد، و بعد رفت...

نتيجه اخلاقي: ديگه هيچ وقت از گورخرها درباره راه‌راه‌هاشون چيزي نمي‌پرسم

ùøïùøïùøïùøïùøïùøï

دوستای خوب مثل ستاره ها هستند حتی وقتی نمیبینیشون بازم خیالت راحته که سر جاشون هستن . ¦¦¦Z¦¦¦                                         

ميدوني چرا وقتي تو چشمهاي كسي نگاه ميكني دوستش داري، چون خودتو توش مي بيني.

 لحظاتی را طی کردم تا به خوشبختی برسم : اما وقتی رسیدم  دیدم خوشبختی  همان لحظات بود

به خاطر عشق ، جنگ بکن اما هیچ وقت اونو گدایی نکن!!!!!!!!!!!!!!

از یه جوجه تیغی میپرسن آرزوت چیه؟ میگه آرزوم اینه که یکی دست نوازش رو سرم بکشه...!

 وقتي باران مياد همه چيز زيبا ميشه، گلها ، درختان، ... همه چيز، ميگما  تو هم برو زير بارون شايد يه فرجي شد.

* وقتي به قيافه تو فكر مي كنم

.

.

.

به شوخ طبعي خدا پي مي برمJ

بابا•مت گرم ،‰  کرتیم ،ˆ  تبلکوتیم ، ‡تیر باباتیم ،†ش ماشینتیم ،  …جرهً خونتیم ، „کرتیم ، ƒ لولای وجودتم ،   ‚رشکتیم ،  ام مارو دریاب

ùøïùøïùøïùøïùøïùøï

چه مهمانان بي دردسري هستند مُردگان !

نه به دستي ظرفي را چرک مي کنند

نه به حرفي دلي را آلوده

تنها به شمعي قانعند

و اندکي سکوتLKJ—–——¹

*´¨)
¸.·´¸.·*´¨) ¸.·*¨)
(¸.·´ (¸.·` *
یا عــــــــــــــلیo

زندگي , مار و پله است

همه ما وقتی کوچک بوديم مار و پله بازی می کرديم , يادته چقدر هيجان داشت. می تونی تصور کنی دوباره داری به اين بازی ادامه می دی ؟ آره تو زندگی واقعی ! فکر نمی کنی که زندگی واقعی هم يه جور مار و پله ست ؟ اگه دقت کرده باشی تو زندگی واقعی , هم مار داريم هم نردبون . بعضی وقتها بايد اونقدر صبر کنی تا شش بياری و بتونی بازی رو شروع کنی . شايد سالها زندگی کنی ولی هيچ وقت نتونی شش بياری . اين شش می تونه همون هدف و راهی باشه که توی زندگی ات انتخاب می کنی . شش که آوردی شروع می کنی به جلو رفتن . شايد اولش يک آوردی , يا شايد پنج يا دوباره شش آوردی . نبايد از اينکه يک آوردی حالت گرفته شه, نه از اينکه شش آوردی خوشحال باشی , از کجا معلوم با همين يک آوردن به نردبون نرسی و شش تو رو نندازه توی دهن ماری که مجبور شی دوباره از اول شروع کنی ؟چه بخوای چه نخوای ,سر راهت هم مار هست هم نردبون , اگه مار نيشت زد خودتو نباز , دوباره می تونی شروع کنی.

۱ ) قانون اين بازی اينه که هيچ وقت از صفحه بيرون انداخته نمی شی مگه خودت بخوای بازی رو نيمه کاره رها کنی .

۲ ) شروع که کردی بايد تا ته بازی رو بری . حالا بستگی به خودت داره که چقدر ارادهات رو جزم کنی که ادامه بدی .

۳ ) ولی اينو مطمئن باش هر چقدر هم مارها تو رو نيش بزنن باز می تونی به خونه آخر برسی , مهم چه جور رسيدنه .

اون طرف قضيه رو هم ببين ممکنه يه عدد کوچک و ناقابل مثل يک تو رو از يه نردبون بالا ببره که خيلی جلو بيفتی .ولی باز هم مواضب باش دست و پاتو گم نکنی چون هنوز هم سر راهت مار هست که نيشت بزنه ,

4 ) فقط بايد با تحمل و تامل جلو بری , وقتی هم به خونه آخر رسيدی دمت گرم , به يه هدفت جامه عمل پوشاندی , پس دوباره تاس رو بنداز که برای رسيدن به هدف ديگه دست به کار شی . حالا ديدی چرا می گم زندگی مثل مار و پله می مونه , نمی دونم تو زندگی چند بار تا حالا مار نيشت زده ولی اميدوارم هر بار نيشت زد دوباره تاس رو انداخته باشی .

می دونم که جا نزدی . می دونی اگه مار نبود نردبون معنی نداشت ؟ اميدوارم زندگی ات هميشه پر از نردبون باشه و خودت هم نردبون باشی واسه ديگران . و اين رو هم بدون که تعداد دفعاتی که می تونی تاس رو بندازی محدوده . چون همه می خوان تو اين بازی شرکت کنن. پس بگو يا علی و تاس رو بنداز.

جلسه محاكمه عشق بود
و قاضي عقل
و عشق محكوم به تبعيد به دورترين نقطه مغز شده بود
يعني فراموشي
قلب تقاضاي عفو عشق را داشت
ولي همه اعضا با او مخالف بودند
قلب شروع كرد به طرفداري از عشق
آهاي چشم مگر تو نبودي كه هر روز آرزوي ديدن اونو داشتي
اي گوش مگر تو نبودي كه در آرزوي شنيدن صدايش بودي
و شما پاها كه هميشه آماده رفتن به سويش بوديد
حالا چرا اينچنين با او مخالفيد؟
همه اعضا روي برگرداندند و به نشانه اعتراض جلسه را ترك كردند
تنها عقل و قلب در جلسه مادند
عقل گفت :ديدي قلب همه از عشق بيزارند
ولي من متحيرم كه با وجودي كه عشق بيشتر از همه تو را آزرده
چرا هنوز از او حمايت ميكني !؟
قلب ناليد:كه من بدون وجود عشق ديگر نخواهم بود
و تنها تكه گوشتي هستم كه هر ثانيه كار ثانيه قبل را تكرار ميكند
و فقط با عشق ميتوانم يك قلب واقعي باشم
پس من هميشه از او حمايت خواهم كرد حتي اگر نابود شوم

                                           ******

من از طرز نگاه تو امید مبهمی دارم نگاهت را مگیر از من که با آن عالمی دارم 

                                                                  ****

اگه خواستي تودل يكي جابگيري يكي رو انتخاب كن كه دل بزرگي داشته باشه تا واسه اينكه تو دلش جابگيري مجبور نشي خودتو كوچيك كني

 

هر وقت يه زنبور نيشت زد اصلاً ناراحت نشو چون اون هم فهميده تو گلي

 

                                                   ******

 

 

 

 

نمی خواهی شروع کنی ؟

می گن یه روز لیلی واسه مجنون پیغام فرستاد که انگار خیلی دوست داری منو ببینی ؟

اگه نیمه شب بیای بیرون شهر ، کنار فلان باغ ، منم می یام تا ببینمت.

مجنون که شیفته دیدار لیلی بود ، چندین ساعت قبل از موعد مقرر رفت و در محل قرار نشست.

ولی مدتی که گذشت خوابش برد.

نیمه شب لیلی اومد و وقتی اونو تو خواب عمیق دید ، از کیسه ای که به همراه داشت ، چند مشت گردو برداشت و ریخت تو جیبهای مجنون و رفت.

مجنون وقتی چشم باز کرد ، خورشید طلوع کرده بود، آهی کشید وگفت :

ای دل غافل یار آمد وما در خواب بودیم .

و افسرده و پریشون برگشت به شهر.

در راه یکی از دوستانش اونو دید و پرسید :

چرا اینقدر ناراحتی؟

و وقتی جریان را شنید با خوشحالی گفت :

این که عالیه !

آخه نشونه اینه که لیلی به دو دلیل تو رو خیلی دوست داره !

دلیل اول این که :

خواب بودی وبیدارت نکرده !

و به طورحتم به خودش گفته :

اون عزیز دل من که تو خواب نازه ، پس چرا بیدارش کنم ؟

و دلیل دوم اینکه :

وقتی بیدار می شدی ، گرسنه بودی و لیلی طاقت این رو نداشت ، پس برات گردو گذاشته تا بشکنی و بخوری!

مجنون سری تکان داد و گفت :

نه!

اون می خواسته بگه :

تو عاشق نیستی!

اگه عاشق بودی که خوابت نمی برد!

تو رو چه به عاشقی؟

بهتره بری گردو بازی کنی!

آره عزیز دلم باید حواسمون رو جمع کنیم .

نکنه خوابمون ببره !

نکنه فرصتها رو از دست بدیم.

نکنه وقتی بیدار بشیم که دیگه کار از کار گذشته باشه !

و باید بدونیم ، هر ثانیه از زندگی ما لحظه ای بی نظیر و تکرار نشدنیه.

و از اون لحظه های ناب ، بهترین استفاده رو ببریم.

پس بیا از همین لحظه شروع کنیم.

 

 

 

ديگري سيلی زد . دوستی که صورتش به شدت درد گرفته بود بدون

هيچ حرفی بر روی شن

نوشت : «  امروز بهترين دوستم مرا سيلي زد »

آنان به راهشان ادامه دادند ،تا به چشمه ای رسيدند و

تصميم گرفتند حمام بگيرند .

ناگهان دوست سيلي خورده به حال غرق شدن افتاد .

 اما دوستش او را نجات داد . او بر روی سنگ نوشت :

 «  امروز بهترين دوستم زندگي ام را نجات داد .»

دوستی که او را نجات داده بود پرسيد: 

« چرا آن موقعی که سيلي ات زدم  بر روی شن و حالا

 که زندگی ات را نجات داده ام برروی سنگ نوشتی »

 دوستش پاسخ داد : « وقتی دوستی تو را ناراحت می کند

بايد آن را بر روی شن

بنويسي که بادهای بخشش آن را

 پاک کند ، ولی وقتی به تو خوبی می کند بايد آن را روی سنگ

حک حک کنی تا هيچ موقع بادی آن را پاک نکند . »

تنها پناه آدما عکسای یادگاریه

زمانه غریبی ست و بیشتر از آن عجیب  روح در حال فنا شدن است و جسم حرف اول را می زند  امروز کودکی را دیدم که روحش بزرگتر از جسمش بود و  دیروز مردی را دیدم که ....  خسته ام ،  گاهی از خودم هم خسته می شوم !  گاهی به وضوح می بینم و احساس می کنم که روحم زیر پاهای جسمم در حال هلاک شدن است  چشمان معصومش را می بینم و صدای خسته اش که به زمزمه ای بیشتر شبیه است را می شنوم  حقیقت تلخی ست ولی مدتی ست که فقط شده ام جسم ،  یک جسم متحرک  ...  از روحم خبری نیست !  هر چقدر که در جستجویش بودم نیافتمش  حال خوشی ندارم ، هنوز هم نمی دانم تقصیر از من است یا ازجبر زمانه و یا ...

رفتی و بی تو دلم پر درده

 پاييز قلبم ساکت و سرده   

دل که ميگفتم محرمه با من  

کاشکی مي ديدی بی تو چه کرده       

ای که به شبهام صبح سپيدی بی تو کويری بی شامم   

 ای که به رنجام رنگ اميدی بی تو اسيری در دامم        

با تو به هر غم سنگ صبورم بی تو شکسته تاج غرورم  

با تو يه چشمه چشمه روشن       

بی تو يه جادم که سوت و کورم   

چشمه اشکم بی تو سرابه خونه عشقم بی تو خراب 

 شادی بی تو مثل حبابه سايه آه نقش بر آب

رفتی و بی تو دلم پر درده    

پاييز قلبم ساکت و سرده            

دل که ميگفتم محرمه با من کاشکی مي ديدی بی تو چه کرده            

 ای که به شبهام صبح سپيدی بی تو کويری بی شامم

ای که به رنجام رنگ اميدی بی تو اسيری در دامم

با تو به هر غم سنگ صبورم بی تو شکسته تاج غرورم

با تو يه چشمه چشمه روشن بی تو يه جادم که سوت و کورم

چشمه اشکم بی تو سرابه خونه عشقم بی تو خراب

 شادی بی تو مثل حبابه سايه آه نقش بر آبه

(تقدیم به بچه های خوابگاه نرگس اتاق ۲۰۲به یاد روزهای فراموش نشدنی )

تو از شهر غريب بي نشوني اومدي

تو با اسب سفيد مهربوني اومدي

تو از دشتهاي دور و جاده هاي پر غبار

براي همصدايي همزبوني اومدي

تو از  راه مي رسي پر از گردو غبار

تموم انتظار مياد همرات بهار

چه خوب ديدنت چه خوب موندنت

چه خوب پاك كنم غبارو از تنت

غريب اشنا دوستت دارم بيا

من و همرات ببر به شهر قصه ها

بگير دست من و تو اون دستات

چه خوب سقفمون يكي باشه با هم

بمونم منتظر تا بر گردي پيشم

تو زندونم با تو من ازادم

تو از شهر غريب بي نشوني اومدي

تو با اسب سفيد مهربوني اومدي

تو از دشتهاي دور و جاده هاي پر غبار

براي همصدايي همزبوني اومدي

تو از  راه مي رسي پر از گردو غبار

تموم انتظار مياد همرات بهار

چه خوب ديدنت چه خوب موندنت

چه خوب پاك كنم غبارو از تنت

غريب اشنا دوستت دارم بيا

ميشينم ميشمُرم روزا و لحظه ها

تا برگردي بياي بازم اينجا

چه خوب سقفمون يكي باشه با هم

بمونم منتظر تا بر گردي پيشم

تو زندونم با تو من ازادم!...

بي تو مهتاب شبي بازم از آن كوچه گذشتم

نگاهي مي كني، ما رو
مگه عاشق نديدي، تو
 ياشايد ديدي و
رسواترين عاشق نديدي، تو
يا ما مجنونيمو، خونه خرابي عالمي داره
يا عشقت مونده و دست از سر ما بر نمي داره
خداييش فرقي هم انگار نداره
يا اگه داره دل رسواي ما بند كرده و بازم گرفتاره
الهي دل خوشي باشه پناهت
گلاي رازقي تن پوش راهت
الهي خوش خبر باشه قناري
بخونه تا خروس خون چشم به راهت
صفاي ديدنت اي قصه نور
من و با خود ببر تا آخر دور
گلاي پيرهنت، ياس و اقاقي
بمونم منتظر، تا قصه باقي

 ******

خوابیدی بدون لالایی و قصه

بگیر آسوده بخواب بی درد و غصه

دیگه کابوس زمستون نمی بینی

توی خواب گلای حسرت نمی چینی

دیگه خورشید چهرتو نمی سوزونه

جای سیلی یای باد روش نمی مونه

                                                                  ميگی عاشق برفی ولی از يه گوله برف می ترسی

ميگی عاشق پرنده ای ولی اونو تو قفس زندانی می کنی

                                                                ميگی عاشق گلهايی ولی اونارو از شاخه میکنی

 چطور انتظار داری باورت کنم وقت ميگی دوستت دارم؟؟؟

صورت عکس تو آلبوم خیسه
دوباره خاطرتو بوسیدم
این سوال بی جواب رو از خودم
تا حالا هزار دفعه پرسیدم
با کدوم ترانه باز جون میگیره
نبض اون هنجره ي فیروزه
میدونم بدون تو فردای من
رنگ خاکستریه دیروزه

من تشنه مثل خورشید
بی سرزمینتر از باد
كولي تراز ترانه
بی پرده مثل فریاد

تنهاتر از سکوتم
روشنتر از ستاره
عاشقتر از همیشه
با من بخون دوباره

پلکای پنجره رو وا ميکنم
تو کوچه زمزمه مهتاب
همه پنجره ها خاموشن
انگار این کوچه خلوت خوابه

بی صدا اسمتو فریاد میزنم
هق هقم پنجره رو میبنده
دوباره دستای نا مرئی شب
پلکای پنجرمو میبنده

من تشنه مثل خورشید
بی سرزمینتر از باد
بی سرزمینتر از باد
بی سرزمینتر از باد
بی سرزمینتر از باد
بی سرزمینتر از باد
بی سرزمینتر از باد
بی سرزمینتر از باد
بی پرده مثل فریاد
فریاد...
فریاد...
فریاد...
فریاد...

من تشنه مثل خورشید
بی سرزمینتر از باد
كولي تر از ترانه
بی پرده مثل فریاد

تنهاتر از سکوتم
روشنتر از ستاره
عاشقتر از همیشه
با من بخون دوباره

تو اونجاومن اينجا امان از درد دوري
من ماندم و روياها نه شوق ونه سروری
امان ازدرد دوري امان ازدرد دوري
دوراز تو من ندارم نه شورو نه غروري
تاكي خداي عالم تاكي غم صبوري
امان ازدرد دوري امان ازدرد دوري
هجرت اجباری اگه از تو جدا كرده منو
خیال نکن که لحظه ای عشقت رها کرده منو
همش به خودامید میدم به طفل دل نويدمیدم
می گم تموم شدحادثه فصل رهايي می رسه
امان امان امان ازدرد دوری امان ازدرد دوری
دورازتو نالة غمت در دل من شکفته
اشکام غمامو به همه دونه به دونه گفته
خدامی دونه بی تومن یک روزخوش ندیدم
گریه کرده هر کسی که قصه امو شنفته
امان امان امان ازدرد دوری امان ازدرد دوری

تقدیم به بهترینها(اعظم جونی)

اي كه مثل من هنوز عاشق و دل باخته اي
اي كه با درد جدايي مثل من ساخته ايي
من تو اين شهر قريب فقط به تو فكر مي كنم
روز و شب بعد خدا اسم تو رو ذكر مي كنم
يادته غروب اون ساحل زيباي شمال
يادته دور شده از نظرم اينهمه سال
دل عاشقم بزار فداي اين عشق بشه
بزار ا ين غصه برا عاشقها سرمشق بشه
دل عاشقم بزار فداي اين عشق بشه
بزار ا ين غصه برا عاشقها سرمشق بشه
بزار بشه دلم بزار بشه يه ديونه يه بيقرار بشه
مهتاب شبهاي مني تو اين ديار بي كسي
اينو ميدونم عزيزم يه روز به دادم ميرسي
مديون اشكاي مني اگه فراموشم كني
بري به سوي ديگري با غم هم آغوشم كني
دل عاشقم بزار فداي اين عشق بشه
بزار ا ين غصه برا عاشقها سرمشق بشه
دل عاشقم بزار فداي اين عشق بشه
بزار ا ين غصه برا عاشقها سرمشق بشه
بزار بشه دلم بزار بشه يه ديونه يه بيقرار بشه
اي كه مثل من هنوز عاشق ودل باخته اي
اي كه با درد جدايي مثل من ساخته ايي
من تو اين شهر قريب فقط به تو فكر مي كنم
روز و شب بعد خدا اسم تو رورو ذكر مي كنم
يادته غروب اون ساحل زيباي شمال
يادته دور شده از نظرم اينهمه سال
دل عاشقم بزار فداي اين عشق بشه
بزار ا ين غصه برا عاشقها سرمشق بشه
بزار بشه دلم بزار بشه يه ديونه يه بيقرار بشه

ای مهتاب عشق بتاب
ای باران عشق ببار
ای خورشید محبت بسوزان بنیاده جنگ و کینه ها را
آی آدمها بیاید بشوید گرد و غباره سینه ها را
این همه حرص و طمع برای چی
آخه این دنیا مگه برای کیست
شاهان همه رفتن کاخها بجامانده
شاه و گدا مردند دنیا بجا مانده
مهتـــــاب عــــــشق بتـــــــاب
بــــــاران عـــــــشق ببــــــــار
چه کسی با خود برده ذره ای از مال دنیا را
چه کسی پیمان بسته که ببینه صبح فردا را
وقتی آدم یه روزی فنا میشــــــــه
می میره روح از بدن جدا میشه
پس دیگه جنگ و جدال واسه چیه
اونیکه مونده تو این دنیا کیه
اونیکه مونده تو این دنیا کیه
شاهان همه رفتن کاخها به جا مانده
شاه و گدا مردند دنیا بجا مانده
مهتـــــاب عــــــشق بتـــــــاب
بــــــاران عـــــــشق ببــــــــار

انسان چرا وقتی که به قدرتی میرسه
خودش رو گم میکنه این همه ظلم میکنه
این عمر کوتاه ما تموم میشه یه روزی
طعم خاک میشویم نیستو هلاک میشویم
شاهان همه رفتن کاخها بجا مانده
شاه وگدا مردند دنیا بجا مانده
مهتـــــاب عــــــشق بتـــــــاب
بــــــاران عـــــــشق ببــــــــار
خدای توانا
فرا خوانده ما را
بسوی آدمیت به نور حقیقت
خداوند عاشق فرا خوانده ما را
به عشق و محبت نه بر خشم و نفرت
ما همه از خاکیم دوباره بر خاکیم
نه باقی مطلق و نه بام افلاکیم
شاهان همه رفتن کاخها بجامانده
شاه وگدا مردند دنیا بجا مانده

آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از عالم و آدم گله دارم
آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از دست خدا هم گله دارم گله دارم
شما که حرمت عشق رو شکستين
کمر به کشتن عاطفه بستين
شما که روي دل قيمت گذاشتين
که حرمت عشق رو نگه نداشتين
آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از دست خدا هم گله دارم گله دارم
فرياد من شکايت يه روح بي قراره
روحي که خسته از همه زخمي روزگاره
گلايه من از شما حکايت خودم نيست
براي من که از شما سوختن و گم شدن نيست
اگه عشقي نباشه آدمي نيست
اگه آدم نباشه زندگي نيست
نپرس از من چه آمد بر سر عشق
جواب من به جز شرمندگي نيست
آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از عالم و آدم گله دارم
آهاي مردم دنيا
آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از دست خدا هم گله دارم گله دارم

لحظه ی خدافظی به سینه ام فشردمت

اشک چشمام جاری شد دست خدا سپردمت

دل من راضی نبود به این جدایی نازنین

عزیزم منو ببخش اگه یه وقت آزردمت

گفتی به من غصه نخور می رم و بر ميگردم

همسفر پرستو ها ميشم و بر ميگردم

گفتی تو هم مثل خودم غمگینی از جدایی

گفتی تا چشم هم بزنی میرم و برمیگردم

عزیز رفته سفر کی برمیگردی

چشمونم مونده به در کی برمیگردی

رفتی و رفت از چشام نور دو دیده

ای ز حالم بی خبر کی برمیگردی

غمگین تر از همیشه به انتظار نشستم

پنجره ی امیدمو هنوز به روم نبستم

پرستو های عاشق به خونشون رسیدن

اما چرا عزیز دل هر گز تو رو ندیدن

گفتی به من غصه نخور می رم و بر ميگردم

همسفر پرستو ها ميشم و بر ميگردم

گفتی تو هم مثل خودم غمگینی از جدایی

گفتی تا چشم هم بزنی میرم و برمیگردم

عزیز رفته سفر کی برمیگردی

چشمونم مونده به در کی برمیگردی

رفتی و رفت از چشام نور دو دیده

ای ز حالم بی خبر کی برمیگردی

یه دشت سر سبز یه رود پر آب
یه سد محکم داشتیم تو سیلاب
ما از خوشی ها دلامون آزرد
سد رو شکستیم دنیا رو آب برد
حالا از اون درو دشت چیزی نمونده باقی
انگار از این میخونه صد ساله رفته ساقی
حالا غم ما قد یه دریاست
جایی که باید دل به دریا زد همینجاست
نه کار ایناست نه کار اوناست
از این و اون نیست از ماست که برماست
یه دشت سر سبز یه رود پر آب
یه سد محکم داشتیم تو سیلاب
ما از خوشی ها دلامون آزرد
سد رو شکستیم دنیا رو آب برد
حالا از اون درو دشت چیزی نمونده باقی
انگار از این میخونه صد ساله رفته ساقی
حالا غم ما قد یه دریاست
جایی که باید دل به دریا زد همینجاست
نه کار ایناست نه کار اوناست
از این و اون نیست از ماست که برماست
حالا از اون درو دشت چیزی نمونده باقی
انگار از این میخونه صد ساله رفته ساقی
حالا غم ما قد یه دریاست
جایی که باید دل به دریا زد همینجاست
نه کار ایناست نه کار اوناست
از این و اون نیست از ماست که برماست
نه کار ایناست نه کار اوناست
از این و اون نیست از ماست که برماست
نه کار ایناست نه کار اوناست

باران می بارد امشب

گريد به حالم کو ه ودرو ؛دشت از اين جدايی
می نالد از غم اين دل دمادم فردا کجايي
ســــــــــــــــــــــــــــفر بخير مسافــــر من
گريه نکن به خاطــــــــــــــر مـــــــــــــــــن

باران می بارد امشب دلــــم غم دارد امشب
آرام جان خســــــــته ره می سپارد امشب
در نگاهت مانده چشمم
شايد از فکر سفر بر گردی امشــــــــــب
از تو دارم يادگاری
ســردی اين بوسه را پيوسته بر لب
قطره قطره اشک چشـــــــــــــــــمم
می چکد با نم نم باران به دامن
بسته ای بار ســـــــــفر را
با تو ای عاشقترين بـــــــد کرده ام مــــــــــن

رنگ چشمت رنگ دريا
ســــــــــــــينه ی من دشت غم ها
يادم آيد زير باران با تو بودم با تو تنها
زير باران با تو بودم ؛زير باران با تو تنها
کی رود از خاطـــــــــــــــــــر مــــــــــــن
آخـــــــرين بوسه شبی در زير باران

باران می بارد امشب دلــــم غم دارد امشب
آرام جان خســــــــته ره می سپارد امشب
اين کلام آخرينت برده ميل زندگی را از سر من
گفته ای شاید بيا يي از ســـــفر اما نمی شه باور من
الــــــــــــتماســـــــــم را ببين در اين نگاهـــــــــم
زير باران گريه کردم بلکه بــــاران شويد از جانم گــــــــنا هم

*.*.*.*.*.*

  وقتی دستام خالی باشه وقتی باشم عاشق تو  

             غير دل چيزی ندارم که بدونم لایق تو     

                    دلمو از مال دنيا به تو هديه داده بودم 

             با تمام بی پناهی به تو تکيه داده بودم  

  هر بلايی که سرم اومد همه زجری که کشيدم

   همه را به جون خريدم ولی از تو نبريدم

                      هر جا بودم با تو بودم هر جا رفتم تورو ديدم

   تو سبک شدن تو رويا همه جا بتو رسيدم

               اگه احساسمو کشتی اگه از ياد منو بردی

                      اگه رفتی بی تفاوت به غريبه دل سپردی

      بدون اينو دل من شده جادو به طلسمت 

               يکی هست اينور دنيا که تو يادش مونده اسمت!